maandag 14 augustus 2017

Popper fun

De afgelopen week prachtig visweer, dus weer een paar maal erop uit, rustig weer dus “gewapend” met licht materiaal.
Al met al zo slecht nog niet, iedere sessie wel een aantal baarsjes en baarzen, niet groot maar wel met enkele 50ers erbij.
Voornamelijk gevist met duikende plugjes en veel met de popper, deze laatste bevalt me zeer goed en geeft het nodige “vuurwerk”.


Het voordeel van een popper ten opzichte van een normale oppervlakte plug (walking the dog) is de langzame gang, met af en toe een stop.
Traag gevist geeft de popper is prachtige actie met een niet te grote “splash” deze week bleek deze techniek “dodelijk” voor een aantal leuke vissen.
Veelal volgt de aanbeet kort voor de kant of steenstort, vanuit het niets een “explosieve” aanval die je iedere keer weer een “hartverzakking” bezorgd.


Al met al is de visserij rond de Oosterschelde meer dan de moeite waard, lekker licht vissen met kleine plugjes al dan niet aan het oppervlakte water.
Af en toe zie je de baarzen in het glasheldere water op de plug “knallen”, en geloof me of niet met een lichte hengel / uitrusting is het prachtige visserij.
Ik betrap mezelf erop veelvuldig naar het lichte materiaal te grijpen, de “normale” hengels staan zo langzaamaan onder het “stof”, simpelweg omdat ik de finesse visserij geweldig leuk vind.
Oh ja, de popper in kwestie die deze week voor bloedstollende aanbeten zorgde is de Megabass Pop-X ….

vrijdag 4 augustus 2017

3 sessies, maar totaal verschillend.

Dat de zeebaars wispelturig is, is geen nieuws, maar dat deze wispelturigheid in een week zo verschillend kan zijn qua jachtgedrag en/of voorkeur heeft mij deze week weer eens verbaasd.
In een eerste sessie faalden diverse duikende plugjes, idem voor allerhande oppervlakte pluggen, dan ga je denken dat het gewoon niet gaat gebeuren “vandaag”.
Maar goed, zoiets kan je pas zeggen als alle opties geprobeerd zijn zit er dan ergens in m,n achterhoofd, als laatste in de rij maar eens zien of softbaits iets kunnen opleveren.
Na nog geen 5 minuten zie ik een zilveren schim achter de worm en bam, hangen, een leuke baars van pak hem beet 40cm ….. maar het is er 1 dacht ik…. De 0 is weg!
Met deze keuze ging direct de spreekwoordelijke “knop om”, de baarzen zijn zeer zeker wel aanwezig dus, en hoe! Een 3,5 gram zware Texas jighead (weedless) voorzien van een Keitech Swing Impact dicht over en/of langs de wierbedden leverde prachtige visserij op en uiteindelijk dubbele cijfers, zelfs een paar 50ers gingen voor deze combi, ook de Fiiish sandeel bracht enkele vissen op de teller, helaas zijn die dingen na een paar aanbeten uitgescheurd.
Enfin, uiteindelijk loopt een sessie waar je zo je bedenkingen over hebt dan toch uit op een succes.





Twee dagen later in een volgende sessie denk je het “ei van Columbus” te hebben voor de stek in kwestie, daar dachten de baarzen toch net even wat anders over!!
Na ruim 3 kwartier geen enkele reactie op de subtiele softbaits, het “ei van Columbus” waar ik al m,n pijlen op had gericht bleek een desillusie van de “bovenste plank”.
Oppervlakte pluggen dan maar, nope, geen enkele beweging achter de plug, laat staan een aanbeet.
Uiteindelijk bleken kleine “silent” plugjes het “ijs te breken”, maar niet zomaar, na het een en ander geprobeerd zonder reactie het plugje schoksgewijs binnen vissen met hier en daar een stop, een combinatie van rippen / jerken en stop & go, in principe dezelfde techniek als “walking the dog” maar dan meer onregelmatig en onder water, met hier en daar een stop.
Wederom een “feestje” en een aantal baarzen die voor “gaas” gingen, geen monsters maar wel een paar prachtige donkere maatse vissen, zelf 1 met een pikzwarte rug en 51 cm.




Sessie 3, oke dan, 3 maal is scheepsrecht, kan niet veel verkeerd meer gaan dacht ik, welnu van “scheepsrecht” was wederom geen sprake, helaas, rippen tot je een ons weegt, softbaits smijten idem, geen enkele reactie.
Wat is er dan anders dan de voorgaande sessies ga je dan bedenken,……….. tja meer wind, best een stevige wind eigenlijk, oppervlakte pluggen vallen voor een groot deel weg, geen optie spookte het door m,n hoofd.
Zoals al vele malen was de laatste optie mogelijk de Gunfish, deze blijft ondanks veel wind redelijk stabiel, wellicht omdat de Gunfish voorzien is van een cup aan de voorzijde en als het ware tegen het oppervlakte water “kleeft”
Na een paar worpjes waarbij het erg lastig was de controle over het ding te behouden, uit het niets een dikke kolk achter de plug en uit “bam” hangen, jawel,….. de slip mocht aan de bak.
In een kort tijdsbestek 3 mooie baarzen op de Gunfish, allen dik maats, het grootste exemplaar tikte de 61cm aan, wederom een “feestje”.




Enfin, in 1 adem, een prachtige week, en niets is wat het lijkt, iedere keer is een andere aanpak is vaak een must, dat is mij deze week weer eens heel duidelijk geworden, dat is nou precies het “ongrijpbare” wat de visserij op zeebaars zo mooi maakt, het blijft me intens boeien!! c.q. verrassen, heerlijk!!