Zeeforel, vis van de duizend worpen!

Ieder voorjaar spenderen we een paar sessies om gericht op de zeeforel te vissen, dit jaar wat later dan normaal omdat de temperatuur van het zeewater nog erg laag was enkele weken geleden, zo,n graad of 7 a 8 is toch wel ons uitgangspunt.

De zeeforel is een migrerende soort die zo medio maart, april onze kusten passeert om vervolgens het zoete water op te trekken.

In met name Denemarken op Funnen en of Langeland is de zeeforel een felbegeerde soort die door velen bevist wordt met zowel de spinhengel maar ook met de vlieg.

Veel geduld en nog meer uren maken is essentieel voor deze visserij, men noemt de zeeforel niet voor niets de "vis van de duizend worpen"

Enfin, dat mochten wij ervaren gisteren, aangekomen op de stek waren de omstandigheden zeker niet ongunstig, redelijk helder water, zon en niet te veel wind uit de westhoek.

Hier en daar zagen we wat sterns duiken, vlak voor de kant ook al wat aasvisjes opspringen op het moment dat het plugje hun pas kruiste.

Vol goede moed gestart, na anderhalf uur geen enkel teken van leven in de vorm van een volger of een tik op de hengeltop, tja Chris wist een paar zandaaltjes te vangen van ruim 2 cm. gespietst aan een dregpunt, niet echt waar we voor kwamen.

Ook stek nummer 2 gaf niet het gewenste resultaat, normaliter voel je zo af en toe een tik op de top van een twijfelende of kleine zeeforel, deze bleef voor alsnog uit.

Langzaam bekroop mij het gevoel dat we wellicht iets te vroeg waren, de watertemperatuur was prima maar slechts van de laatste 2 weken, mogelijk moet de zeeforel hem/haar debuut nog maken aan de Nederlandse kuststrook.

 Na zo'n 2½ a 3 uur de moed maar opgegeven en naar de auto gesjokt, ik dacht aan naar huis gaan dan maar, Chris kwam op het idee om het toch nog maar even te proberen en nog een half uurtje een stekje aan te doen op de terugweg, achteraf een "gouden" ingeving!!

Ach waarom ook niet dacht ik nog, we zijn er nu toch, YES, na 10 minuten een brul uit de richting van Chris en een knap kromme hengel, even later sprong er een prachtige zeeforel tot 2 maal toe boven het wateroppervlak, niet alleen een schitterend schouwspel maar het "ijs was gebroken" zeeforel numero 1 voor 2013 werd netjes geland, een machtig mooie vis!!

Slechts enkele minuten later vergreep numero 2 zich aan mijn plugje, wederom gevolgd door een heuse salto, de vis sprong een halve meter boven de golven, ik een meter boven de stenen van opwinding!

Al met al geven de forellen mooie sport met een lichte spinhengel, met name dat springen is prachtig, wel opletten, vaak slaagt de vis erin de plug te lossen tijdens een sprong.

Numero 3 was slechts een kwestie van minuten, een prachtige aanbeet op afstand, rustig uitdrillen en na de nodige sprongen kon ook deze vis geland worden.

Chris volgde een kwartiertje later, vol in de stroming volgde de aanbeet van wederom een mooie vis, opvallend genoeg waren de zeeforellen allen van ongeveer hetzelfde formaat, gewoonweg mooie vissen zo rond de 55 cm. die laatste van Chris wellicht iets groter.

Meten doen we niet, geen gehannes tussen de stenen met meetlatten en mogelijk met beschadiging als gevolg, de vissen gaan zo snel mogelijk terug.

Nog een knappe 3-de tik op mijn hengel, maar deze werd helaas niet verzilverd, nou ja een klein beetje dan, aan de dreg van het plugje staken 2 zilveren schubben.

Al met al een prachtige middag, een sessie die eerder zinloos dreigde te worden mondde uit in een sessie die wat mij betreft zo de "boeken" in kan!

Duo Light Game

Zoals al eerder gepost: voor het komende seizoen wil ik de ultra lichte visserij eens onder de loep nemen en dan doel ik op de mogelijkheden voor de Nederlands visserij op het "zoute"

Eerder al kwam de spinhengel en molen aan bod, maar wellicht is de belangrijkste "sleutel" voor succes het kunstaas.

Heel veel kan ik daar nog niet over vertellen, simpel, ik moet het eerst gaan proberen, bij deze alvast wel een indruk van allerhande lichte plugjes welke het vooraanstaande merk Duo te bieden heeft:

Kijk voor gegevens zoals gewicht, afmeting en duikdiepte op http://www.duo-germany.com/products

Back to my roots ....... Shimano Stradic (1000FJ)

In een eerder stukje las u over het plan om voor 2013 eens de ultra lichte visserij op zeebaars eens onder de loep te nemen, het ging hier om een zeer lichte spinhengel, wellicht een wat experimenteel "project",  in mijn ogen een prachtige uitdaging maar mogelijk beperkt inzetbaar, uiteraard moeten de omstandigheden (weer) gunstig zijn.

Bij een UL (ultra light) hengel hoort natuurlijk een molen die goed matched met het oog op gewicht/balans maar ook het formaat moet kloppen.

1000 FJ

 De "richtlijn" waar ik m,n zoektocht mee startte was simpel, een kleine compact model van ca. 200 gram, een zeer belangrijk aspect vind ik de inhaalsnelheid, ofwel het aantal centimeters lijn die per slingerslag wordt binnengevist (gear ratio) een zeer bepalend gegeven om comfortabel te vissen met kunstaas, in mijn geval pluggen.

Een te hoge overbrenging draait in de praktijk zwaar,bij een lage gear ratio moet je vervelend snel draaien om pluggen de juiste animatie te geven voor vriend zeebaars, zeker bij fast retrieve, in mijn ogen is een inhaalsnelheid van ca. 80 cm. per slag ideaal.

M,n laatste dilemma was de prijs, gezien de geringe inzetbaarheid was ik niet van plan direct veel geld uit te geven, heel simpel, de UL visserij op zeebaars is voor mij min of meer een experiment, tegelijkertijd verwacht ik wel voldoende kwaliteit, met name een prima slip, lijnrol en souplesse.

Waterdichte slip

Mijn zoektocht begon bij Daiwa, ik ben met name de laatste jaren gecharmeerd van dit merk dus dan gaat je voorkeur al snel die richting uit.

Nadat ik wat Daiwa modellen uitgebreid onder de loep had genomen bleven er toch een paar puntjes waar ik m,n vraagtekens bij moest zetten.

In eerste instantie ging mijn voorkeur naar de Daiwa Ballistic 2000 een prachtig molentje maar als je wat nader kijkt en de "schematic" op spoort blijkt dat deze molen in voorzien van 7+1 kogellagers, leuk natuurlijk maar helaas zitten deze niet op de juiste plaats.

Zo is de lijnrol NIET voorzien van een kogellagertje maar een teflon busje, in mijn ogen een kwalijke zaak, een lagertje op het asje van de grip (knop) heeft voor mij niet veel meerwaarde.

Deze laatste drijft niets aan en roteert slechts 1 maal per slingerslag, de lijnrol echter roteert ca. 30 maal per slingerslag ofwel om één meter lijn binnen te vissen draait het lijnrolletje zo,n 40 maal, een simpele rekensom: diameter lijnrol is 8 mm, omtrek= 3,14 x 8 = 25 mm (afgerond) één meter = 1000 mm gedeeld door 25mm = 40 omwentelingen per meter.

Dus een worpje van 25 meter laat de lijnrol 25 x 40 = 1000 omwentelingen maken, dit is de simpele reden dat een gelagerd lijnrolletje een must is voor de spinvisserij.

Oversized lijnrol 

Enfin, nooit op één paard wedden zou ik zeggen, na wat zoekwerk en met name het bekijken van de schematics viel mijn keuze op de Shimano Stradic 1000FJ, voorzien van 5+1 stuks lagertjes maar dan wel allen op de juiste plaats en wel, aan beide zijden van het hoofdtandwiel, idem voor de hoofdas en jawel 1 voor de lijnrol.

lagers in geel aangegeven

Verder bezit deze Static veel specs en voorzieningen die je bij de duurdere modellen vind, nog een heel belangrijke vind ik een slinger die direct op het hoofdtandwiel gemonteerd is zonder steekas ivm. speling.

Maar goed, een uitgebreide review is er al en vind u hier  Test Stradic FJ

X ship

Smeer poort 

Slim smeerpunt voor lijnrol

Sowieso heb ik een voorliefde voor de Stradic, ironisch genoeg was de Stradic jaren geleden toen de zeebaarsvisserij voor Nederland werkelijk nog in de kinderschoenen stond voor velen de eerste keuze, net als nu waren er toen ook de hype's, nog voor de eerste modellen van de Twinpower was dat de Stradic.

Toendertijd een must have voor iedere zeebaarsvisser, de uitspraak in de review "the Stradic is back" sprak mij dan ook direct aan.

De eerste Stradic

Al met al een keurige molen, draait als het bekende "zonnetje" en veel waar voor uw geld als je het mij vraagt, en jawel met gelagerd lijnrolletje.........

De Stradic 1000 FJ weegt ca. 200 gram en per slingerslag haalt hij 79 cm. lijn binnen, compact en past als gegoten op m,n UL hengel....(balans)

Ultra Light Plugging for Bass

Tja, een mond vol, Ultra Light, ik peins daar al een paar seizoenen over en heb me op dit punt al aardig wat georiënteerd via forums etc, de reden is simpel, ik vis graag zo licht als mogelijk is, daar waar de omstandigheden dit toelaten wel te verstaan.

Het downsizen van materiaal is zeker geen must, maar puur mijn persoonlijke voorkeur, wellicht een manier om het maximale plezier en -beleving uit m,n hobby te halen.

Het is maar net hoe je het wil zien, en waar je voorkeur ligt, ben je alleen tevreden met veel en of alleen grote vissen? of kan je genieten van slechts een paar bescheiden baarzen gevangen aan een lichte uitrusting. Uiteraard moet je dit laatste niet te zwart / wit zien, en ik zou liegen als ik zeg dat ik geen grote en of veel baarzen wil vangen, zeker wel, alleen worden de dagen waarop je dit treft de laatste jaren steeds schaarser, simpel, de zeebaarsvisserij holt achteruit, en niet op de laatste plaats, ook het formaat van de soort.

Enfin, op de rustige dagen vind ik het geweldig leuk om kleinere plugjes in te zetten, duikende plugjes maar zeer zeker ook oppervlakte plugjes van pak hem beet 6 a 7 cm.

Denk hierbij aan bijvoorbeeld de Lucky Craft Gunfish 75, Megabass Dog-X Coayu, wat betreft duikende plugjes van een gram of 5 a 7 is het aanbod overweldigend, enkele voorbeelden zijn, Megabass X-68 Bay Cat, L.C. Pointer 65, Duo Spearhead Ryuki 50S etc.

Stuk voor stuk "snoepjes" voor de zeebaars, in het geval van de duikende plugjes met een knipoog naar de visserij op andere soorten. (zeeforel)

De lichtste hengel die ik tot nu toe hanteerde voor dit alles is de Lucky Craft ESG-II met een CW van 2,7 gram tot 23- in de praktijk echter zou ik hem kwalificeren als 4 gram tot maximaal 15- a 16 gram, overigens een geweldig fijne en goede hengel, maar de range qua werpvermogen vind ik nogal ruim. (lees overdreven)

Met wat ervaring en een juiste slipafstelling is de dril van behoorlijke baarzen prima te doen, moet ik er wel bij vertellen dat dit niet geldt voor stekken met veel obstakels waar de vis zich vast zou kunnen zwemmen. Met deze achterliggende gedachte (schone stekken) en de wetenschap dat er een aantal stekken bestaan waar je slechts baarzen treft die wat kleiner van stuk zijn, zelden groter dan ca. 50cm. ben ik er van overtuigd dat je lichter kan gaan qua uitrusting, gewaagd?, dat wel, of zie het liever als een uitdaging!

De inzetbaarheid van een dergelijk lichte uitrusting is natuurlijk redelijk beperkt, ik bedoel weersomstandigheden etc. laten vaak te wensen over, waardoor het simpelweg niet altijd mogelijk is extreem licht te vissen, dit hield mij lange tijd tegen het één en ander aan te schaffen, voor nu hield het mij tegen om direct veel geld te investeren.

Na wat zoekwerk bleken er toch een paar hengels te zijn die A, niet al te duur zijn, en B, prima voldoen/presteren, al snel kwam ik op een serie hengels van Daiwa-Cormoran terecht, en wel de ULX, ULS en de ULF met een CW van respectievelijk 1- tot 9 gram, 2- tot 12 gram en 3- tot 15 gram. De lichtste uit deze serie (ULX) wordt veelvuldig gebruikt voor het in Engeland en Ierland populaire "Light Rock Fishing" aldaar is men zeer tevreden met deze hengel.

Inmiddels heb ik de ULS in bezit, ik wist niet wat ik mocht verwachten van een hengel die voor ca. 80 euro over de toonbank gaat, voor nu kan ik niet anders dan toegeven dat ik zeer verrast ben, de ULS ziet er prima uit, heerlijk strak, netjes afgewerkt, Fuji oogjes, kurken greep en een prima reelhouder, zo op het eerste oog niets mis mee! Het hengeltje is 7,6 ft. (225 cm) weegt 135 gram, de CW zoals gezegd, 2- tot 12 gram. Hoe het één en ander bevalt in de praktijk laat nog even op zich wachten, maar ik popel nu al om het eerste baarsje te drillen aan dit stokje.

Een uitdaging die ik graag aanga, wellicht grensverleggend maar goed dat moet dan maar................

(Volgende keer wat meer over de molen die past bij de ultra light uitrusting)

2012 in beeld

Less is more (high pressure aria's)

Door allerlei factoren waar al voldoende over geopperd is, is heden ten dagen de populatie zeebaars behoorlijk geslonken, de laatste jaren is dat maar wat duidelijk geworden.

Dit is zeer zeker ook het geval in de Oosterschelde, enfin idem voor alle andere locaties, de vangsten zijn in vergelijking tot "vroeger" en dan doel ik om zo'n pak hem beet 10 jaar geleden sterk gereduceerd.

Dit geldt niet alleen voor de aantallen zeebaars maar zeker ook voor het formaat.

Voorheen waren er gedurende het zeebaarsseizoen scholen jagende baarzen waar te nemen, de laatste jaren heb ik ze nauwelijks of in het geheel niet gezien.

De scholen en/of individuele vissen die onze wateren de laatste jaren nog wel bevolken zijn een stuk moeilijker te bevissen dan voorheen, een logisch gevolg.

Deze vissen kunnen het permitteren een stuk voorzichtiger te foerageren, bovendien is voedselnijd minder en minder aan de orde, de grote populatie van voorheen moest zijn kostje snel bij elkaar "sprokkelen" voordat een soortgenoot hen voor was.

Voor wantrouwen en voorzichtigheid was niet veel tijd, op dat punt zie je de laatste jaren een sterke verandering, meer dan voldoende voedsel en een sterk gereduceerde populatie zeebaars, deze baarzen zullen selectiever zijn wat betreft hun dagelijkse behoefte aan voedsel, simpel, er is voldoende !!

Het van nature aanwezige wantrouwen en voorzichtigheid gaat een belangrijke rol spelen bij het jachtgedrag van vriend zeebaars, deze laatste gaat selectief te werk en zal voor nu alleen nog maar "de krenten uit de pap pikken"

Een tweede fenomeen is de dressuur, voor mij is het absoluut bewezen dat de zeebaars bepaalde vormen en zeker ook -geluiden wat betreft ons kunstaas gaat herkennen en associëren met gevaar.

Je moet dan denken aan scholen zeebaars die een bepaald kunstaas waarnemen en vervolgens een soortgenoot die in de problemen komt bij het aanvallen van onze plug of ander kunstaas.

Zeker op de stekken waar veel gevist wordt zullen kunstaasvormen die voorheen succesvol waren meer en meer falen na verloop van tijd, met softbaits is dit weliswaar minder het geval om de simpele reden dat deze minder makkelijk te definiëren is door het ontbreken van geluidsdragers, bepaalde geluidsdragers in pluggen met de intentie de aandacht van de zeebaars te trekken gaan hier absoluut tegen ons werken en worden na verloop van tijd geassocieerd met gevaar, ofwel, afblijven !!

Het bovenstaande wordt de laatste paar jaar bevestigd door het feit dat de kunstaasvisserij erg taai bleek te zijn, tegelijkertijd waren er goede tot zeer goede vangsten met natuurlijke aassoorten als zagers etc, op diverse stekken waren de baarzen zeker wel aanwezig maar lieten zich alleen verleiden aan natuurlijke soorten aas en negeerden ons kunstaas, sterker nog, op stekken waar prima vangsten werden geboekt op bepaalde dagen met dobber en zager volgde geen enkele aanbeet op kunstaas, stof tot nadenken !

Helaas voor de kunstaasvisser onder u, maar het zal zeker ook de komende jaren taai worden, althans als men voortborduurt en vast blijf houden aan de soorten kunstaas die voorheen zo succesvol waren.

Al het bovenstaande wordt door sommige gezien als onzin, mij best, op diverse locaties waar men al wat langer vist op zeebaars met kunstaas is dressuur en wantrouwen al veel eerder bewezen en gemeengoed geworden onder de lokale vissers, In Japan en dan met name Tokio bay maar ook in Frankrijk speelt het wantrouwen en dressuur zo'n belangrijke rol dat men continu zoekt naar nieuwe invalshoeken om het één en ander te doorbreken, merknamen als Tackle House en Jackson etc. produceren pluggen die hier uitkomst kunnen bieden, denk hier aan kunstaas dat zich op een natuurlijkere manier beweegt en juist niet is voorzien van een karakteristieke geluiddrager.

Kortom, om wantrouwen en/of dressuur het hoofd te bieden is een meer subtielere aanpak de weg naar succes als je het mij vraagt, in dat geval is het een kwestie van "overdaad schaad" pluggen die moeilijker te definiëren zijn en niet herkenbaar aan een bepaalde klank.

Qua duikende pluggen waren voor mij de afgelopen paar jaar duidelijke verschillen merkbaar tegenover de pluggen die al wat langer in m,n tas zitten.

Een paar voorbeelden hiervan zijn: Jackson Artist, Tackle House M, Megabass Vision 95 en Duo Terrif, allen silent.

Voor mij persoonlijk hebben ze niet de voorkeur omdat ik graag met pluggen vis, maar zeker ook de soft jerkbaits als de M.B. Xlayer,Lunckercity Fin-S, -Slug-go etc. is een goede optie om eens in te zetten op "moeilijke" stekken c.q -dagen vanuit deze optiek.

Wat betreft de oppervlakte visserij is dressuur/wantrouwen wellicht het meest merkbaar, veel volgers en schijnaanvallen maar vaak blijft het daar ook bij, het succes van bijvoorbeeld de Sammy is sterk minder geworden na het gebruik door hele volksstammen, frappant dat de Sammy in "den beginne" overal succes boekte en nu slechts sporadisch nog hier en daar, althans het conventionele model met "glass rattle".

Neem de proef eens op de som en probeer het eens met een "stille" Sammy, minder makkelijke te bemachtigen maar er bestaat een uitvoering zonder de glass rattle voorzien van een vast gewichtje i.p.v. kogels.

Nog een aardig voorbeeld van een "andere" aanpak is de Red Pepper van Tiemco, een "silent" oppervlakte plug met een "erratic action" ofwel een variabele zwemactie, geen vast patroon links rechts wtd maar een onvoorspelbare actie, de bewegingen van deze plug zijn divers, af en toe op/neer, dan weer links/rechts zelfs links/links en dan weer rechts of andersom, kortom een actie die continu verandert en niet snel wordt doorzien als een vast patroon, iedere afwisseling met de hengeltop geeft een andere beweging.

Kogels zijn gefixeerd

Andere geluidsdragers kunnen evengoed voor wat meer succes zorgen, wellicht tijdelijk, zo bleek de z.g.n. one knocker ineens wel effectief te zijn aan het oppervlakte water, geen gerammel maar een enkele kogel die een monotoon dof geluid produceert bracht voor mij persoonlijk meer succes op dan de gekende "rammelaars"

Al met al stof tot nadenken voor het komende seizoen lijkt mij.