Lipless....

Als vanzelf ga je zoeken naar alternatieven als de zeebaars moeilijk te verleiden is aan het conventionele pluggen etc. Dat kan zijn op moeilijke dagen wanneer het erg rustig is qua weer / wind of op stekken waar de baarzen gewoon zeer voorzichtig zijn. Sowieso wordt de spoeling dun de laatste jaren en hiermee verandert het gedrag van de zeebaars, die staat al bekend om zijn voorzichtigheid en dit zal nog meer toenemen in een kleinere populatie.

 

Al snel worden diverse pluggen doorzien en zeker ook de oppervlakte pluggen met karakteristieke geluiddragers en of een hoop gespetter. Vorig jaar werd me al snel duidelijk dat met name subsurface pluggen wel goede vangsten opleverden, het ging hier om de z.g.n. lipless pluggen.
Deze zijn zinkend en blijven horizontaal onder water, in de meeste gevallen zonder geluiddragende kogeltjes, uiteraard zonder duiklip.

 

De actie van dergelijke pluggen is divers, van een rustige gang tot walking the dog, rippen etc. verzin het maar.

Zelf afzinken waarbij de plug een kantelende beweging laat zien kan efficiënt zijn, dus een interval tijdens het binnenvissen (stop & go)
Het vergt wel wat oefening maar de lipless plug kan zeer verrassend zijn zo is mij gebleken in 2013.

 

De tweedelige soorten als de Lucky Craft Snap kick of Dice Trickstar geven een prachtige life like zig zag actie bij twitchen. Subliem zijn ook de Lucky Craft Wander en Dice Bankroll.
Nog een zeer interessante optie is de Jackall-Bros Mask lipless, deze laatste heeft een soft body, hierdoor is deze plug zo goed als geruisloos. Het kletteren van de dreggen tegen een harde plug kan op met name zeer ondiepe stekken al verstoring geven en de baarzen afschrikken.
Zie hoe je het wil zien, maar deze laatste heeft mij al heel wat dagen goede diensten bewezen, vaak het verschil tussen blanken of niet.

 

 

Terugblik zeebaars seizoen 2013.

Zoals de verwachtingen al waren was seizoen 2013 geen “vetpot”.
“Het is niet anders” zullen we maar zeggen, links en rechts is men bezig met het aan banden leggen van de zeebaarsvisserij, ofwel het “leeg plunderen” van wateren waar voorheen een gezond bestand rondzwom.
Voor nu (en ook 2013) is/was het voor de sportvisser simpelweg het bijstellen van je verwachtingen qua vangst, helaas horen hier ook diverse blanks bij.

 

Gekende stekken gaven vaker dan 1 maal “niet thuis” hier en daar en zo af en toe een mooie vis, maar evengoed blanks, over aantallen wil ik het al niet eens meer hebben.
Jammer natuurlijk, maar zoals ik al zei, een kwestie van je verwachting bijstellen, persoonlijk staat voor mij de beleving van de zeebaarsvisserij op de eerste plaats!
Dit was ook de reden om een andere invalshoek in te slaan, en wel de lichte tot ultra lichte visserij, de populatie is sterk gereduceerd, hiermee wordt de zeebaars voorzichtiger dan ooit te voren, simpel, voedsel genoeg en amper concurrentie ofwel voedselnijd.

 

Subtiele visserij en dito kunstaas vormen bieden hier gegarandeerd meer succes dan de conventionele technieken van voorheen, te groot, te luidruchtig, te opvallend worden hier doorzien ofwel vermeden door de sluwe/slimme soort die zeebaars heet.
2013 was voor mij een “try out” wat betreft het ultra lichte vissen op zeebaars, de belangrijkste factor was hier de vraag of redelijk snel en veilig landden van een mooie baars mogelijk was.

 

Het antwoord hierop is een volledige JA, maar wel met een kanttekening, ultra light is niet op alle stekken mogelijk en ervaring is een must, met dit laatste bedoel ik dat de UL visserij niet iets is voor beginnende vissers, ervaring qua dril, techniek etc. is doorslaggevend en van “levensbelang” voor de zeebaars, je MOET gewoonweg weten hoe de vis reageert en wat de mogelijkheden zijn van het materiaal, dit om de zeebaars efficiënt te drillen en uitputting van de vis tot een minimum te beperken.

 

 

En ja, de ervaring leert dat zelfs een baars van dik in de 60 cm relatief vlot te drillen is, bedenk wel dat je hier niet bang moet zijn van een hengel die doorbuigt tot in het handvat, de afstelling van de molenslip moet hier niet alleen maar goed zijn, maar perfect, afgeteld tot net voor het maximum qua trekkracht van de lijn.
Al met al heb ik een prachtig seizoen achter de rug, geheel en alleen te wijten aan het ultra lichte vissen, de beleving is intens en ronduit schitterend ! en niet op de laatste plaats succesvol te noemen.

 

Kleine plugjes, stille varianten en pluggen die vooral niet algemeen gebruikt worden/werden leverden aanbeten/vissen op waar conventionele technieken c.q. pluggen faalden.
Het materiaal in kwestie bestond hier uit een spinhengel van 2.25 mtr. Met een C.W. van 2- tot 12 gram voorzien van een molentje van 200 gram en een gevlochten lijntje van 10/00.
2014 zal voor mij een jaar zijn waar ik als het maar even kan en de omstandigheden het toelaten zal grijpen naar het UL materiaal, waarom? Omdat het simpelweg geweldig is qua beleving en zeer zeker succes oogst waar al het andere faalt.

 

De gedachte dat het zwaar moet etc. etc. en dat licht niet kan is voor mijn vorig jaar geëlimineerd, sterker nog onzinnig om zwaarder te gaan als nodig, tja als de stek het niet toelaat, veel stroming etc. veel wind, ja dan moet je een stapje zwaarder natuurlijk.
Om maar direct een ander misverstand te elimineren: de laatste jaren zijn velen van gedachten dat je vooral veel geld moet uitgeven aan materiaal, in de diverse media komen we spinhengel tegen van 4- a 500 euro, peper dure molens enz. hele volksstammen zwiepen elkaar op en zijn van mening dat vooral duur materiaal per definitie succes oplevert, klinkklare onzin !!
Materiaal, of dat nu een molen is of hengel of wat dan ook, het zijn hulpmiddelen. Ervaring, doorzettingsvermogen  “know how” en techniek zijn de zaken die succes oogsten!

 

Uiteraard moet het materiaal van voldoende kwaliteit zijn, goedkoop is hier vaak duurkoop, maar je kan zeker met een bescheiden budget een prima uitrusting aanschaffen.
Bovenstaande mening draag ik al wat langer uit maar vorig seizoen werd ik ook op dit punt verrast, omdat voor mij het ultra lichte vissen op zeebaars experimenteel was schafte ik een uitrusting aan die vooral niet direct heel duur was.
De UL spinhengel in kwestie was zelfs “goedkoop” slechts zo,n 80 euro, al met al simpelweg een hengeltje waar eigenlijk maar weinig op valt af te dingen, ironisch genoeg heb ik met dit stokje enorm veel plezier beleefd, op alle fronten gewoonweg een prima hengel, oké, oké, qua afwerking kan het net iets beter, misschien mag hij iets strakker zijn, maar eerlijk is eerlijk, voor 80 euro een heerlijk stokje, zo zie je maar!

 

 

Op naar seizoen 2014

 

 

 

Zoooooo jammer



Wat betreft het afgelopen seizoen.

Sommige vissers blijven volhouden dat het een goed seizoen was,………… ik vraag me af of deze vissers de echt goede jaren wel hebben ervaren tot pak hem beet een jaar of 6 , 7 terug.

Alle jaren daarna ging het bergafwaarts, het volgende stuk spreekt “boekdelen”

 

>>Bye bye bass<<

Een morgen in september…

Afgelopen zaterdag wederom naar de waterkant getogen, helaas ietwat later dan gepland, erg rustig weer met amper wind.
Het water was al een eindje op weg naar laag, de stek in kwestie valt deels droog dus opschieten anders zijn ze weg…..
De vorige keer bleken oppervlakte plugjes zonder geluiddragers favoriet, wat heet, de rest werd totaal genegeerd, de keuze qua kunstaas was dus al snel bepaald, juist ja, hetzelfde “recept”

Geruisloos gleed het plugje door het rimpelloze water, na slechts enkele minuten, kort achter de plug een “boeggolf” gevolgd door een knappe kolk, “daar gaan we weer” krijsende slip en een ver doorbuigende UL hengel.

Even later kon een mooie baars geland worden van pak hem beet een halve meter lang, al met al gaat dat verbazend goed met een UL hengeltje, een paar uitvallen door de slip en vervolgens landden, het is dan wel van belang dat de volle spanning erop blijft.



In rap tempo volgden er enkele soortgelijke vissen, variërend van ca. 45 tot 55 cm. Toen het water al fors gezakt was en juist op het moment dat ik dacht dat de baarzen vertrokken waren volgde uit het niets een snoeiharde aanbeet, deze ging er wel van door met aardig wat metertjes lijn, het kleine spoeltje van de Stradic 1000 tolde als een bezetene, enfin, met “klamme” handjes en na enkele “bange” momenten kon ik de landing afdwingen onder het motto buigen of barsten, het resultaat was een prachtige baars van 66 cm.

Alle aanbeten volgde slechts op 1 plugje, hetzelfde verhaal als voorgaande sessies, frappant genoeg wordt al het andere op een volger na genegeerd.
Het enige minpuntje was het feit dat de batterijen m’n cam na een snelle wazige foto leeg bleken te zijn, voor de rest een sessie die de boeken in kan wat mij betreft.

 

Stilte a.u.b.

Zondagmorgen de “stoute schoenen” maar weer eens aangedaan en een stekje opgezocht, al eerder was er op deze stek beweging te zien maar aanbeten waren maar moeilijk uit te lokken.
De stek in kwestie is afgelegen, geen verkeer en of scheepvaart en glashelder water, de ervaring leert dat op dergelijke stekken de baarzen argwanend zijn en bij het minste onraad verdwenen.

 

Enfin, geen geratel en gespetter dus, hier is een meer subtielere aanpak een must, al naar zo,n 5 minuten een ferme dreun, een hoepelronde UL hengel en een krijsende slip, …… direct mennes !
Na een enerverende dril van enkele minuten kwam de vis in zicht, een prachtige baars, vlot trok de vis weer enkele meters lijn door de slip, “als dit maar goed gaat” spookte het door m’n hoofd, het hengeltje in kwestie heeft een CW van 2- tot 12 gram, “alle hens aan dek dus” en voorzichtig uitdrillen.

 

Het verbaasde mij wat een kracht er schuil gaat in een dergelijk lichte outfit, je moet dan niet bang zijn van een hengel die krom gaat tot in de grip, het slipje van de Stradic 1000 doet de rest, al met al kon de baars veilig geland worden, een prachtige vis die net de 60 cm aantikte.

Wat een schitterende ervaring om een 60-er te landen aan een ultra light stokje en een lijntje van 10/00, topsport als je het mij vraagt !!

 

De volgende baars liet niet lang op zich wachten, wederom stond het hengeltje in een keurige halve cirkel, damn wat een feest, puur genieten met een hoofdletter G, enkele minuten later een baars van 51 cm.
Om een lang verhaal wat in te korten………. Gedurende 3 uur volgde er met regelmaat een bloedstollende aanbeet, zo af en toe een wat kleiner exemplaar maar evengoed fraaie vissen, uiteraard ook de nodige missers.

 

Frappant genoeg volgde er geen enkele aanbeet op pluggen voorzien van geluiddragers, hier en daar wel een volger een flauwe kolk en meer niet, alles veranderd met een geruisloze variant, ook de O.S.P. Bent Minnow 86F deed een duit in het zakje.

 

Onnodig te vertellen dat dit een fantastische sessie werd en een dito ervaring, uiteindelijk zo,n kleine 20 vissen gevangen en zeker een gelijk aantal missers en lossers, maar…..”who cares”

 

 

P.s Gebruik GEEN UL uitrusting als niet weet waar u aan begint, ik zet hem in op stekken waar voornamelijk scholen baars wordt gevangen, ook als u geen of weinig ervaring hebt NIET DOEN!

 

 



 

Stille pluggen (silent) kunnen de stilte doorbreken ……….

De zeebaarsvisserij is dit jaar alles behalve een vetpot, veel goede stekken van voorheen lijken verlaten, de rede zal bij een ieder bekend zijn.
We zullen het moeten doen met een fractie qua populatie van wat het ooit was, scholen jagende baarzen en voedselnijd zijn niet meer aan de orde, hier en daar een paar vissen en moeilijke visserij alom.
De sterk gereduceerde populatie kan het zich permitteren om kieskeurig te zijn, heel simpel, wantrouw wat betreft kunstaas was nog nooit zo goed merkbaar.
Op veel stekken wordt het kunstaas totaal genegeerd en zijn de baarzen uitsluitend te verleiden met natuurlijke soorten aas.

 

Na een paar sessies met uitsluitend volgers en een sporadisch gevangen vis telkens zo maar nipt

gehaakt was het duidelijk dat er echt wel wat baarzen waren maar amper te verleiden.

Je kan dan domweg doorgaan op dezelfde voet of niet meer gaan, of het eens proberen met een andere aanpak, vaak is de sleutel voor succes zoeken en proberen naar een optie toch een paar vissen te verleiden, misschien wel het mooiste facet van de zeebaarsvisserij, oké moeilijke tijden en een nog moeilijkere visserij, maar de voldoening is enorm als er toch in slaagt de wantrouw/dressuur te doorbreken.

 

Zo ook, afgelopen zaterdagavond, waar conventionele oppervlakte pluggen faalde en alleen wat flauwe volgers opleverde bleek 1 plugje ineens wel in de smaak te vallen.
Hier geen geluiddragers in de vorm van kogels, geen gespetter aan de oppervlakte maar slechts een bescheiden zigzag beweging zo net onder het oppervlakte water, ofwel een subsurface variant.
Eenmaal over deze “andere boeg” bleken de baarzen wel thuis, volgers veranderde in daadwerkelijke aanbeten, vanuit het niets plots een kolk en een snoeiharde aanbeten op exact dezelfde plaats waar ik al 1,5 uur te vergeefs stond te vissen.
Een paar kleinere vissen, een serieuze baars die vlak voor de kant alsnog loste, maar evengoed enkele mooie baarzen waren het resultaat, al met al een mooie sessie.

 

 

Augustus in beeld