Zonnige zeeforellen

Afgelopen zaterdag samen met Chris een paar uurtjes gevist, prachtig voorjaarsweer dus waarom niet.

In een kort bestek een drietal zeeforellen gevangen, ieder een mooie 50+er.
Als klap op de vuurpijl wist Chris een werkelijk schitterend exemplaar te vangen van 68 cm.
 Mooie visserij aan een lichte spinhengel als de Lucky Craft ESG (2,6- tot 23 gram)
Al met al een mooie dag die niet snel vergeten zal worden !

Voor het te laat is............

Langzaam aan gaat de zeebaarzen-trek weer van start, helaas niet onopgemerkt door de commercie.

Jaarlijks worden grote hoeveelheden zeebaars weggevangen, niet alleen door de Franse vloot maar ook de Nederlandse kotters weten er wel raad mee. De route die de zeebaars aflegt naar noordelijke wateren is bekend of wordt door allerlei technische middelen ondervangen.
Vervolgens worden hele scholen/populaties onderschept en weg gevangen, een quotum bestaat er niet dus vangen wat je vangen kan. Alleen al aan de Franse kant werd vorig jaar ruim 700 ton zeebaars buit gemaakt, als de prijs niet goed is worden simpelweg tonnen doorgedraaid.


Belangen organisaties doen hun best maar worden niet gehoord, de commercie speelt een veel belangrijkere rol, de inkomsten voor de beroepsvisserij, de tussenhandel, detailhandel de afgedragen belastingen, de economie, het is allemaal veel belangrijker, de rest...........bijzaak.
De mensheid is perfect uitgerust om langzaam maar zeker de zeeën leeg te plunderen, niet alleen de zeebaars maar vele andere soorten zullen naar de toekomst verdwijnen, een schoolvoorbeeld is de blauwvin tonijn.
Het is simpel, de mens maakt meer kapot dan de natuur ooit kan goedmaken, de vraag is niet of het gebeurt, de vraag is hoe lang nog voor de zee leeg is als het zo door gaat.


De alarmbel rinkelt bij o.a.:

>>Irishbass<<
>>ukbass (B.A.S.S.)<<
>>sosbar<<

Helaas wordt hij niet best gehoord.  >>ALARM<<

Enfin, kan er nog wel een boek over schrijven maar kijkt u zelf even, dit is slechts een heel klein topje van de ijsberg.

Een blik aan de Franse kant zegt u, ga u gang:  http://wildenberg.blogspot.com/

Wintertijd !

Onder het motto: "bij gebrek aan beter" zijn we afgelopen zaterdag een paar uurtjes op snoekbaars wezen vissen. Een veelbelovend zonnetje, echter aan de waterkant bleek het toch koud te zijn, zeg maar gerust bitter koud met stevige wind op de kant. Direct bij de eerste worp een soort van friemelende aanbeet, aanslaan en de eerste snoekbaars was het "haasje"

Keer op keer volgde een onduidelijke wat flauwe aanbeet, direct reageren en aanslaan was het devies, scherp vissen dus. De juiste combinatie bleek tergend langzaam vissen en het juiste gewicht qua jig-kop zodat de shad uiterst traag zo net boven de bodem zweefde.
Als de shad de bodem aantikte 2 a 3 slagen met de molen en rust, juist dan volgden de aanbeten.

Al met al een aantal leuke vissen weten te vangen, in vergelijking met "vriend zeebaars" is de dril te verwaarlozen, zelfs met een lichte spinhengel (7-21 gram) Uiteraard speelt het koude water hier een rol, ieder zijn meug natuurlijk maar persoonlijk boeit mij deze manier van vissen niet erg lang.
Na een tweetal uurtjes mij wat te statisch vissen, een aantal tamme snoekbaarzen en flauwe aanbeten, de pijp maar aan Maarten gegeven. De snoekbaarzen kwamen van 6 a 7 mtr. diepte en waren van een mooi formaat.

Was het maar weer mei

Terugblik 2010 in beeld

Hoe lang nog ?

De laatste jaren is de (kunstaas) zeebaarsvisserij enorm gegroeid in Nederland.
Qua materiaal, techniek en know-how hebben we veel "afgekeken" van de Fransen-, Engelsen-, Ierse zeebaars specialisten.


Voor nu wordt het hoog tijd dat we ook hun drijfveer en mentaliteit eens "afkijken".............
Misschien een invalshoek voor 2011

Waarom, >>> klik <<<

"Salty seaspray" & oktober baarzen !

Ti's al weer even geleden dat ik hier een bericht achter liet, weinig tijd voor de visserij en magere vangsten waren de reden. Ik betrap mezelf erop dat ik eigenlijk ook zou moeten berichten bij mindere vangsten, durf daar ook gerust voor uit te komen. De afgelopen weken slechts enkele malen weg geweest, een paar maal simpelweg niets en een paar maal enkele baarzen, veelal kleintjes met een enkele mooie vis van pak hem beet 55 a 60 cm. Dit weekend zou en moest ik het nog eens gaan proberen, wellicht de eindfase van het seizoen 2010.

De afgelopen weken zijn de baarzen al weer aan het scholen, wie zo,n stek treft is vaak in staat vele baarzen te "scoren" Ik ontving enkele berichten van dergelijke sessies, in sommige gevallen waren het de minder "frisse" figuren die met de neus in de boter vielen. Lieden die moraal, sportiviteit en passie voor de zeebaarsvisserij achter zich lieten, u begrijpt het al, de figuren die zo nodig elk baarsje de kop in moeten slaan uit hebzucht en veelal om er wat euro's aan over te houden.
Erg triest dat dergelijke lieden een prachtige sportvis en een dito liefhebberij van velen, zo door het slijk weten te halen. Maar goed, zolang er mensen rond lopen zonder moraal en een waardeloze mentaliteit zullen we er wel niet van af komen.

Gelukkig kan het ook anders, in dezelfde periode ontving ik wat mails en foto's van rechtgeaarde sportvissers, hier en daar prachtige sessies en schitterende baarzen.
Deze gepassioneerde jongens vingen enkele schitterende vissen van ruim over de 80 cm. sessies met 10-tallen baarzen waar het gros weer van zwemt.
Slechts een enkele vis die mee gaat om er zelf van te genieten, daar is natuurlijk niets mis mee.
Maar goed, dit zijn dan ook de sportvissers waar het hart op de juiste plaatst zit, niets anders dan respect voor deze "toppers".

Enfin,
Ik zei hierboven al, ik zou en moest het gaan proberen, zaterdagmorgen eropuit getrokken in de hoop enkele oktober baarzen te vangen.
Toen ik in het donker vertrok was het al duidelijk, dit ging taai worden, een meer dan forse bries uit de zuidelijke hoek, onderweg begon het ook al wat te spetteren.
Bij aankomst op de stek bleken de golven niet voor de poes, waadpak en anorak waren een must, in de tas forse pluggen en maar zien of het wat gaat worden, echt veel vertrouwen had ik er nog niet in.
Aan de andere kant vind ik dergelijke omstandigheden af en toe simpelweg heerlijk, een woeste zee, ruw weer en wat ontberingen geven een vreemdsoortig oergevoel als je er eenmaal in bent beland, de golven die tegen de stenen beukten sloegen meters omhoog en veranderde in een zoute nevel.
Uiteraard voel je de elementen, je bent getuige van de kracht van de golven en de wind en voor je het weet proef je de zoute spray op je lippen, machtig !

Veel opties waren er niet, eigenlijk maar één, forse pluggen die subliem werpen en vooral koersvast blijven ondanks een 5 a 6 beaufort op de kant, de keuze was snel gemaakt, De Megabass Zonk 120 en de Duo Tide Minnow SLD werden "voor het karretje gespannen".
Na ruim een uur smijten geen enkel teken van leven, al enige malen een ander stukje geprobeerd maar ook dat leverde niets op, onder het motto: de aanhouder wint maar gewoon wachten tot er mogelijk toch een najaarsbaars trek kreeg was het devies.
Toen dat eenmaal toch gebeurde was de voldoening groots, daar was hij dan, de meer dan welkome tik op de hengel, neen geen "ouderwetse" beuk maar een bescheiden tik, die resulteerde in een baarsje van zo,n 40 cm. oké zeker niet groot, maar ik was er blij mee.

Vreemd genoeg greep het baarsje de plug op het moment dat de stroming aan het minderen was, zo tegen het kenteren van het getijde.
Nog vreemder was het feit dat de baarzen echt wakker werden in deze periode, de stroming was er zo goed als uit toen ineens de aanbeten kort op elkaar volgden.
Ondanks het al koude water knokte de baarzen voor wat ze waard waren, in kort tijd mocht ik diverse baarzen landen, geen reuzen maar zo nu en dan zat er een mooi exemplaar tussen van rond de 50 cm. Het gros echter zat hier net wat onder, vissen zo rond de 45 cm, de voldoening en het plezier waren er echter niet minder om.

De stek in kwestie was eigenlijk een stukje waar ik normaliter aan voorbij loop, geen stenen en of obstakels maar alleen zand en dan nog in de periode waarop de stroming nihil is, tijdens de kentering van het tij, ze blijven mij verassen die baarzen maar niet minder boeien.

Ik zou bijna zegen: "zo zout heb ik het nog niet gegeten" maar vandaag wel geproefd, de wind en golven waren inmiddels toegenomen en met regelmaat klapte er een golf tegen de kant die mij trakteerde op een slok zeewater, de spray was vervangen voor een "(zee)water ballet"
Al met al een tiental vissen gevangen, de kleuren die in de smaak vielen vandaag waren pearl chartreuse (Zonk) en RS sardine (Tide Minnow).

Na verloop van tijd kwam de stroming er weer in en de aanbeten verdwenen weer, de wereld op z,n kop zal ik maar denken.
Na een heerlijke maar enerverende sessie huiswaarts gekeerd om deze maal niet alleen de spullen af te spoelen maar ook mezelf weer zouvrij te spoelen.

Megabass FX9 Real Bait.

Type: Slow floating / Trick action (minnow)

Afmeting/gewicht: 90 mm. / ¾ oz
Gebruik/duikdiepte: Twitchen, Stop & go, Trick dart / 50- tot 100 cm.

Voorafgaande aan het uiteindelijke model en formaat zoals de FX9 “gelanceerd” is voor de consument is behoorlijk wat voorafgegaan, diverse prototypen en testmodellen zijn de revue gepasseerd. Uiteindelijk is er een nieuw model “geboren” ofwel de FX9, een plugje van 9 cm. lang met een gewicht van ca. 10 gram, voor het design en de technische aspecten is de verantwoordelijke niemand minder dan Yuki Ito himself. De FX9 is een plugje met diverse vernieuwende features zoals:


• Flastside & real bait magic
• Moveble flab lip
• Rise up & escape tricky action
• Long castability

Enfin, een behoorlijke “mond vol”, hoe en wat de betekenis is komen we zo op, het doel van dit plugje en al deze features dienen slechts één doel, ofwel, een perfect plugje die zijn gelijke niet kent qua veelzijdigheid, inzetbaar voor alle technieken en velerlei omstandigheden. De opmerkelijkste vernieuwing is de “moveble flab lip”, de duiklip is bij alle pluggen het grootste handicap tijdens de worp. De lip heeft enorm veel luchtweerstand en doet de stroomlijn van veel pluggen te niet, het reduceert niet alleen de werpafstand maar zeker ook het zuiver werpen. Tijdens de worp “zeilt’ de plug vaak naar links of rechts en nog meer nadelig naar beneden, door gewichtsverdeling zal de plug in het water met de lip naar onderen liggen, welnu in deze stand zweeft de plug ook tijdens de worp door de lucht.

Met de lip aan de onderzijde dus, door de luchtweerstand zal de plug in deze stand naar beneden worden geforceerd, naar het water dus, hierdoor werpen veel pluggen in een boog naar beneden en wordt de werpafstand nadelig beïnvloed.
Megabass vond het antwoord, simpel, de duiklip van de FX9 klapt in tijdens de worp waardoor de perfecte stroomlijn tot stand komt, hier geen uitstekende delen maar een extreme afstand tijdens de worp. De FX9 werpt niet alleen ver maar uiterst zuiver, hij zwenkt immers niet meer af door een uitstekende lip, inmiddels kan ik beamen dat het een en ander subliem werkt. De “flatsite” ofwel vlakke zijde geeft een maximale licht reflectie, de “real bait magic” staat er garant voor dat dit geschiedt naar alle kanten, met andere woorden, deze laatste geeft de FX9 een ongekende actie, een sterke zigzag en een hevige kantelende beweging van het lichaam. Alhoewel de FX9 een unieke actie heeft als deze op conventionele manier wordt binnengevist is de FX9 met name bedoelt voor “creatief” vissen. Met “creatief” bedoel ik dan twitchen, stop & go, Rip & Rise of Trick Dart.

Technieken die ook in Nederland meer en meer succes gaan “oogsten” zeker de laatste jaren waarin de zeebaarzen steeds meer gewend blijken te raken aan diverse soorten kunstaas en zeker waarneer deze conventioneel worden binnen gevist. U heeft in mijn berichtgeving al diverse malen kunnen lezen dat op de moeilijke dagen er alleen aanbeten volgden als de plug binnen werd gevist op een afwijkende manier, veelal een combinatie van twitchen en stop & go, welnu de FX9 is hier de juiste plug voor. Rip & rise is minder gebruikelijk voor de zeebaars, men vist de plug even snel binnen en vervolgens laat men de plug stijgen tot deze het wateroppervlak raakt.


In de praktijk is de FX9 uiterst prettig in gebruik, zoals gezegd het plugje werpt fantastisch zelfs met een behoorlijke bries op de kant. De duikdiepte is ideaal voor veel Oosterschelde stekken, ik doel met name op de vele oester- en mossel platen en andere ondiepe stekken.
De FX9 is kwaliteit ten top, uitgerust met dunne Katsuage dreggen met weerhaken aan de buitenzijde, de dreggen zijn weliswaar vrij dun en licht maar voldoende sterk, vervang deze zeker niet voor zwaardere, een groot deel van de actie gaat dan verloren.
Bij vervanging altijd soortgelijke dreggen gebruiken, verder zijn de splitringen degelijk en sterk en van Owner. De FX9 is geen herrieschopper maar bezit slechts een enkel tungsten kogeltje dat voor een doffe tik zorg draagt, de zgn one knocker.

De kleuren zijn veelzijdig, een ruim pallet aan natuurlijke kleuren, de finish is adembenemend om het zo maar te noemen, egale kleuren met of zonder hologram effect, en diverse transparante varianten. Deze laatste worden ingezet als de baarzen echt alert zijn en de wantrouw groot is, de half of geheel transparant modellen worden weldegelijk gezien maar de baars kan de “prooi” niet al te goed definiëren om zodoende de twijfel uit te sluiten, vaak net dat beetje meer of beter gezegd minder om de aanbeet uit te lokken.
Geloof het of niet maar dergelijke details kunnen de visdag maken of breken, zeker de laatste jaren waarin de zeebaarzen meer en meer dressuurgedrag vertonen.

Subtiele kleuren en of andere technieken en maar al te vaak een combinatie van beiden spelen een steeds grotere rol in deze, de dressuur maar zeker ook de jaren waarin de aantallen simpelweg minder zijn, minder baarzen betekent een sterk verminderde voedselnijd en selectief foerageer gedrag. Gelukkig zijn er zeker dagen dat de baarzen echt “los” zijn, veelal op de dagen met onstuimig weer, maar soms lijkt het of het gedrag van de zeebaars even wisselvallig is als het weerbeeld, op de taaie dagen kan de FX9 een schot zijn in de spreekwoordelijke roos.


Met dank aan de >> Zeebaarshop <<